"Ja Blanka" Ewa Barańska

Witam Was, kochani! Jak Wam mija weekend? Mi na razie ospale. Zaraz idę z Pysią do weterynarza. Martwi mnie pogoda, która w ogóle się nie zmienia! Wszędzie błoto i śnieg. Z niecierpliwością czekam na wiosnę/lato. Zapraszam na kolejny post.


Tytuł: Ja, Blanka
Autorka: Ewa Barańska
Ilość stron: 200
Wydawnictwo: Telbit
Opis: Są gładkie w zachowaniu, często mają duży urok osobisty i bywają obdarzone różnymi talentami, lecz pod tą powłoką skrywa się chłód emocjonalny, brak empatii i przesadne poczucie własnej wartości.
Ich dusze są mroczne, serca twarde, a język kłamliwy. Myśli mordercze, czyny podstępne, a sumienia uśpione. To psychopatki.
Bywają wśród nas. Szczęściarzem jest ten, kto pozna się na nich w porę...
Blanka skupia w sobie wielki talent muzyczny i bezprzykładną podłość. Jej sposób bycia cechuje finezja i wyrachowanie. Nade wszystko marzy o zrobieniu wielkiej kariery, a w dążeniu do osiągnięcia swego celu nie ma żadnych moralnych zahamowań.
Czy to wystarczy, żeby szczęśliwie przejść przez życie?
Opinia: Co dziwne, początek był wciągający! Książka zapowiadała się świetnie i miała dobrze rozwiniętą fabułę. Zaś koniec był nudny. Nic ciekawego (poza pewnym incydentem i tego, co z niego wynikło) się nie działo. Teraz zwierzę się Wam z własnych przemyśleń dot. tytułowej Blanki. Jest ona (jak jej matka) chamską, chciwą i zadufaną w sobie małolatą, chcącą być zawsze na 1 miejscu. Ta jej matka to równie niezłe ziółko jak ona. Czemu tak uważam? - zapytacie. Odpowiedź znajdziecie w tejże książce.
Ocena: 8/10